Lieve Beste Paul,

Helaas heb ik mijn aanhef iets moeten aanpassen want het is nu een week geleden dat ik je een brief heb gestuurd. Maar je hebt me nog steeds niet beantwoord. Ik ben niet boos op je maar toch wel een beetje teleurgesteld. Ik dacht dat onze relatie wat beter was. Dat wij iets speciaals hadden. Blijkbaar heb ik me daar in vergist. Ook een trouwe vriend wil weleens aandacht. 

Misschien komt het omdat je zo druk ben geweest om een internetprovider voor je supporters te zoeken. Ondertussen heb je ook nog een ziekenhuis gestrikt, dat lekker dichtbij is, voor de spelers met enkel- en knieklachten. Heb je ervoor gezorgd dat de vlaggetjes voortaan weer iedere wedstrijd op de stadsbussen te aanschouwen zijn. Bedankt voor the return van dit ‘cultuurhistorisch verantwoord erfgoed’. Daarnaast heb je het natuurlijk heel druk met het bereiken van de financiële nullijn. Ik begrijp dat niet helemaal goed. Het is toch niet de bedoeling dat we totaal geen inkomsten en uitgaven meer hebben? Of wel? Nou dat moet je me anders nog maar een keer uitleggen. 

En zijn jullie er in geslaagd het nieuwe beleid, waarin de jeugd een pijler onder de club is, direct goed uit te voeren. Een bliksemtransfer van Gravenbeek naar Willem 2. Prachtig! Ik hou er van als bestuurders woord bij de daad voegen en er dus geen gras over laten groeien. Daarnaast is het verkopen van de dissidenten in de groep ook al goed gelukt. De parels in onze selectie zijn er gelukkig nog. Ik noem een Santi Kolk en een Frank van der Struik, het zou zonde zijn als die alsnog zouden vertrekken. Mannen waar we op kunnen bouwen en die niet voor een kleintje vervaardigd zijn. Daar zou iedereen een voorbeeld aan kunnen nemen.

En dan: Luca Caldirola. Daar heb je mooi iedereen de mond mee gesnoerd, een echte Italiaanse verdediger uit de stal van Marco di Marchi. De selectie is nu compleet! Alleen Piet nog kwijtraken. Ik begrijp dat we moeten wachten totdat de keeperscaroussel gaat draaien eer we van hem verlost zijn. Ik weet dat je het ook jammer vind dat hij het WK niet heeft gehaald en dat Bertje liever een opa van 39 meeneemt. Dat had toch een welkom extraatje aan transfergeld geweest Even onder ons Paul, het kampioenschap was toch al een kroon op zijn carrière, dan had Bert hem toch niet mee hoeven te nemen naar Zuid-Afrika? Ten eerste lijkt hij me helemaal niet gezellig en ten tweede je kunt hem helemaal niet verstaan. Nee, de jeugd heeft de toekomst, dat hebben jullie goed begrepen, nu het grote Oranje nog. 

Over Oranje gesproken. Ik ben blij dat onze eigen Ester weer veilig terug is van de camping. De Oranjecamping wel te verstaan. Ik had eerlijk gezegd niet gedacht dat Ester zo’n campingtypetje was. Ik zag haar gewoonweg ’s ochtends vroeg niet met een wc-rol slaapdronken naar de WC strompelen. Een fout geheel mijnerzijds. Ik vraag me nog wel af of dat ze de toiletrol een beetje wegmoffelt of ze er heel stoer mee paradeert. Zo van: kijk ik ben ook maar een mens. Maar goed, getuige haar gezonde arbeidsethos heeft ze daar op die camping het hoogste woord gevoerd. Ik vind dat mooi. En ze geeft hier mee een goed voorbeeld af naar de rest van de selectie. Gewoon doortrainen tijdens je vakantie zodat je goed aan het nieuwe seizoen kan gaan beginnen. Chapeau! Nu heb ik Ester toch al hoog zitten. Want had ik het in mijn vorige brief nog over het komische duo Ron en Ton, kan ik nu beter beginnen over ons andere duo. Marcel en Ester. Ze zijn ondertussen dikke vrinden geworden en hebben met zijn tweeën de club op de kaart gezet. Ook zoiets, iedereen denkt dat dat komt door de Europese successen en een noviteit op het gebied van stadionbouw. En als ze het tijdpad van de laatste 2 uitgaven aanhouden mogen we aan het eind van dit jaar weer een mooi boekje ontvangen. Leuk voor op vakantie. Lekker languit aan het zwembad, groot glas Cuba Libre en een bakkende zon. Transparantie en openheid sieren deze boekjes van het Harde Gras. Aangevuld met het commentaar van een halfvolle Marcel van Roosmalen. Wederom een van je sterkmakers. Staat ook goed op je CV bij linkedin lijkt me. Ik hoop niet door haar ijverigheid op de camping de ogen bij de KNVB geopend zijn. Ze zit natuurlijk dicht bij het vuur tijdens zo’n oranjecamping.. 

Nou Paul misschien ben ik in het begin van mijn brief wat te voorbarig geweest want als ik dit zo allemaal terug lees ben je weer hartstikke druk geweest. Hou deze lijn vast. Paul, ik hoop snel iets van je te horen. 

Nog steeds je vriend,

Ravanelli